Historia Zabytkowego Domu

Budynek ten jest najstarszym zachowanym drewnianym budynkiem, który pamięta czasy powstania miejscowości Kolonowskie.
Powstanie tego domu datuje się na koniec XVIII wieku (1780/1790)
Został wybudowany tuż obok nieistniejącej już huty żelaza, której początek dała budowa wysokiego pieca hutniczego w 1780r. Budynek został wybudowany na planie prostokąta o wym. 19 m x 12 m.

Dom o konstrukcji drewnianej, ściany z belek drewnianych, wewnętrzne ściany i ściany działowe wyłożono 3 cm warstwą gliny z słomą a następnie pokryto tynkiem wapienno - piaskowym. Dach dwuspadowy pokryty gontem drewnianym (obecnie przykryty papą) z obszernym poddaszem z charakterystycznymi oknami z tzw. lukarniami z wyłożoną cegłą na podłodze poddasza. Pod połową domu znajduje się podpiwniczenie z łukowatymi stropami wykonanymi z cegły i otynkowane a podłoga podpiwniczenia wyłożona jest cegłą. Do budynku prowadzą dwoje drzwi: od frontu i od podwórza, drzwi drewniane klepkowe. Budynek posiada pomieszczenie dla pieczenia chleba z dużym piecem chlebowym ( wielochem ).

Został wybudowany dla administracji urzędu hutniczego oraz na mieszkanie kierownika ( faktora ) miejscowej huty. Prawdopodobnie mieszkał tu wraz z rodziną pierwszy faktor hutniczy Johann Benda, oraz późniejsi kierownicy. Od 1855r administratorzy hutniczej Spółki „Minerwa” z siedzibą w Wrocławiu, którzy podlegli Urzędowi Hutniczemu w Zawadzkiem.

W latach 1853 -1887 w pomieszczeniu tego budynku istniała szkoła dla dzieci rodzin ewangelickich z Gminy Kolonowskie. Po zamknięciu Huty w 1926r budynek został przeznaczony dla zamieszkania przez rodziny miejscowych hutników i należał do koncernu Hutniczego V.O.H. w Gliwicach (Oberhütten ) Po wojnie od 1945r budynek należał do Huty w Zawadzkiem, która administrowała go do 1998r kiedy to przekazała go Gminie Kolonowskie jako budynek czynszowy. Ostatnim mieszkańcem który zamieszkiwał w tym budynku do 2003r była Pani Magdalena Jarząbek. Od 1996r z inicjatywy ks. Wolfganga Globischa miłośnicy historii lokalnej oraz Stowarzyszenie Rodzina Kolpinga w Kolonowskiem ratują ten dom od całkowitego zniszczenia. Wspólnie utworzyli w jego pomieszczeniach Izbę Historii Regionalnej. Stowarzyszenie Rodzina Kolpinga w listopadzie 2002r nabyła od Urzędu Gminy budynek na własność. Zabytkowy dom, zgromadzone tu pamiątki oraz dokumenty są świadkami bogatej i ciekawej przeszłości naszych przodków.

Do góry

Powrót

Drukuj